Δούλεψε έξι μέρες και ξεκουράσου την έβδομη.
Να τηρείς την ημέρα του Σαββάτου για να την αγιάζεις, όπως σε πρόσταξε Κύριος ο Θεός σου. Έξι ημέρες θα εργάζεσαι και θα κάνεις όλες τις εργασίες σου. Η έβδομη όμως ημέρα είναι το Σάββατο του Κυρίου του Θεού σου. Δεν θα κάνεις καμία εργασία σε αυτήν, ούτε εσύ ούτε ο γιος σου ούτε η κόρη σου ούτε ο δούλος σου ούτε η δούλη σου ούτε το βόδι σου ούτε το γαϊδούρι σου ούτε τα άλλα κτήνη σου ούτε ο ξένος που είναι μέσα στις πύλες σου, για να αναπαύονται ο δούλος σου και η δούλη σου όπως εσύ. Να θυμάσαι ότι ήσουν δούλος στην Αίγυπτο, και Κύριος ο Θεός σου σε έβγαλε από εκεί με δυνατό χέρι και απλωμένο βραχίονα. Γι' αυτό, Κύριος ο Θεός σου σε πρόσταξε να τηρείς την ημέρα του Σαββάτου.
Δευτερονόμιο 5:12-15
Ο Θεός μας δημιούργησε κατ' εικόνα Του. Ο Θεός εργάζεται και μετά αναπαύεται. Η εντολή του Θεού είναι να εργαζόμαστε έξι ημέρες και να αναπαυόμαστε μία ημέρα, όταν οι άνθρωποι πρέπει να συναντιούνται ειρηνικά και να ευχαριστούν τον Θεό για τη ζωή. Όποιος δεν εργάζεται ονομάζεται κλέφτης ή παράσιτο. Φυσικά, υπάρχουν παιδιά, ηλικιωμένοι και άτομα με αναπηρία που χρειάζονται βοήθεια και δεν μπορούν να συντηρηθούν εργαζόμενοι. Ο Θεός τονίζει πολλές φορές στην Αγία Γραφή την ανάγκη να βοηθάμε τους αδύναμους.
Αν κάποιος δεν θέλει να δουλέψει, ας μην φάει!
Β΄ Θεσσαλονικείς 3:10
Ας μην κλέβει πια ο κλέφτης, αλλά μάλλον ας εργάζεται, κερδίζοντας κάτι με τα ίδια του τα χέρια, ώστε να έχει κάτι να μοιραστεί με τους φτωχούς.
Εφεσίους 4:28
Όσον αφορά την ανάπαυση, η εντολή του Θεού μιλάει για το Σάββατο που έδωσε ο Θεός στους Εβραίους. Εκτός από το Σάββατο, ο Θεός διέταξε τους Εβραίους να έχουν περιόδους ανάπαυσης κατά τη διάρκεια του έτους - αργίες, όταν οι Εβραίοι δεν επιτρέπεται να εργάζονται, καθώς και τροφές που μπορούν και δεν μπορούν να φάνε. Για τους μη Εβραίους, είναι σημαντικό να αναπαύονται μία από τις επτά ημέρες, ακόμα κι αν δεν είναι Σάββατο. Οι αργίες είναι προφητείες για γεγονότα, μερικά από τα οποία έχουν ήδη εκπληρωθεί και μερικά θα εκπληρωθούν. Το έθνος του Ισραήλ τηρεί αυτές τις βιβλικές αργίες μέχρι σήμερα. Για παράδειγμα, η εβραϊκή γιορτή του ΠΑΣΧΑ - ένα δίσεκτο έτος, όταν οι Εβραίοι απελευθερώθηκαν από τη δουλεία στην Αίγυπτο και θυσίασαν ένα αρνί, ώστε ο άγγελος καταστροφής που περπάτησε στην Αίγυπτο να μην τους σκοτώσει, αλλά να αναγκαστεί να πηδήξει πάνω από τα σπίτια τους. Το γιορτάζουν κάθε χρόνο και αυτήν ακριβώς την ημέρα θυσιάστηκε το Αρνί - ο Κύριος Ιησούς -, εκπληρώνοντας έτσι το νόημα αυτής της αργίας. Όποιος πιστεύει στην αντιπροσωπευτική θυσία Του για εμάς και υποβάλλει τη ζωή του σε Αυτόν θα σωθεί από την αιώνια καταδίκη στην κόλαση. Όσον αφορά την τροφή, ο Κύριος Ιησούς είπε ότι μπορούμε να φάμε τα πάντα εκτός από το αίμα των ζώων. Οι τροφές που έχουν συνταγογραφηθεί για τους Εβραίους είναι επίσης για τους μη Εβραίους μια εικόνα αυτού που λαμβάνουμε στις καρδιές μας με τα μάτια και τα αυτιά μας.
16 Μηδείς λοιπόν ας σας κρίνει για φαγητό και ποτό ή για γιορτή ή για νεομηνία ή για Σάββατο. 17 Αυτά είναι σκιά των μελλοντικών πραγμάτων, η αλήθεια όμως ανήκει στον Χριστό.
Κολοσσαείς 2:16-17
Ό,τι μπαίνει στον άνθρωπο απέξω δεν μπορεί να τον μολύνει. Δεν μπαίνει στην καρδιά του, αλλά πηγαίνει στην κοιλιά του και βγαίνει στον υπόνομο». Έτσι ανακήρυξε καθαρές όλες τις τροφές. Και πρόσθεσε: «Ό,τι βγαίνει από τον άνθρωπο, αυτό μολύνει τον άνθρωπο. Διότι από μέσα, από την καρδιά των ανθρώπων, προέρχονται οι πονηρές σκέψεις, οι πορνείες, οι κλοπές, οι φόνοι, οι μοιχείες, η πλεονεξία, η πονηρία, η δόλος, η ασέλγεια, το κακό μάτι, η βλασφημία, η υπερηφάνεια, η αφροσύνη. Όλα αυτά τα πονηρά πράγματα βγαίνουν από μέσα και μολύνουν τον άνθρωπο».
Μάρκος 7:19-23
Η εβδομάδα των επτά ημερών έχει τις ρίζες της στη Βίβλο, στο πλαίσιο της δημιουργίας.
Το αποτέλεσμα της παραβίασης των νόμων του Θεού είναι ο θάνατος - ο χωρισμός από τον Θεό και η ταλαιπωρία, αλλά το δώρο - δωρεάν και για όλους από τον Θεό είναι η συγχώρεση και η αιώνια ζωή, αναγνωρίζοντας ότι Αυτός είναι Τέλειος και εμείς είμαστε κακοί. Αναγνωρίζοντας ότι δεχόμαστε τη βοήθεια που μας προσφέρει και ζητώντας συγχώρεση για τα εγκλήματά μας με βάση τη θυσία του Ιησού Χριστού. Αφού λάβουμε συγχώρεση, δεσμευόμαστε στην υπακοή στον Δημιουργό μαθαίνοντας και σεβόμενοι τους νόμους Του στη νέα ζωή που μας προσφέρει.
Στο Ισραήλ, τα σοβαρά εγκλήματα δικάζονταν δημόσια από υπεύθυνους ανθρώπους της κοινωνίας - δικαστές, και οι άνθρωποι τιμωρούνταν δημόσια. Αυτό γινόταν για να αποτραπεί ολόκληρη η κοινωνία του Ισραήλ από το να περιέλθει σε ανταρσία και, επομένως, υπό την κρίση του Θεού. Ο Θεός είναι Άγιος - Τέλειος και κατοικεί σε μια τεράστια φωτιά αγάπης. Όλα στην παρουσία Του αποκαλύπτονται και το κακό θα καίγεται στη φωτιά Του.
Για εμάς, αυτό σημαίνει σεβασμό προς τις αρχές των επιμέρους κρατών, στις οποίες ο Θεός έχει εμπιστευτεί αυτή την κρίση και την τιμωρία. Εναπόκειται στις επιμέρους κυβερνήσεις και στη συνέχεια στους δικαστές να σέβονται τους νόμους του Θεού.
Ο Θεός δεν θέλει να χαθούν οι εγκληματίες, αλλά να εισέλθουν στον εαυτό τους, να διορθωθούν και να μπορέσουν να ζήσουν μέσω της χάρης του Θεού. Η γνωστή ιστορία της γυναίκας που πιάστηκε να διαπράττει μοιχεία, ήθελε να την λιθοβολήσει σύμφωνα με τον νόμο του Θεού και την έφερε στον Ιησού. Είπε: «Όποιος είναι αναμάρτητος ας ρίξει πρώτος πέτρα». Όταν έμεινε μόνη και όλοι έφυγαν, είπε: «Κανείς δεν σε καταδίκασε; Ούτε εγώ σε καταδικάζω, πήγαινε και μην αμαρτάνεις πια». Ο Θεός μας παρουσιάζει τον εαυτό του ως δίκαιο, που ανταμείβει το καλό και τιμωρεί το κακό, αλλά είναι ελεήμων στους συντετριμμένους. Ο Θεός αντιτίθεται στους υπερήφανους αλλά δίνει χάρη στους ταπεινούς. Ο Θεός δεν κατάργησε τον νόμο, ήρθε για να τον εκπληρώσει μέσω του Κυρίου Ιησού.
11 Πες τους: “Ζω εγώ”, λέει ο Κύριος ο Θεός, “δεν θέλω τον θάνατο του ασεβούς, αλλά να επιστρέψει ο ασεβής από τον δρόμο του και να ζήσει. Επιστρέψτε, επιστρέψτε από τους πονηρούς σας δρόμους.
Ιεζεκιήλ 33
23 Διότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, το δε δώρο της χάρης του Θεού είναι ζωή αιώνια εν Χριστώ Ιησού του Κυρίου ημών.
Ρωμαίους 6